In memoriam: Mariss Jansons

Mariss Jansons died on Saturday 30 November. The Latvian conductor left his mark on the Rotterdam music scene in the years 1985-1995. In 1987, he made his debut with our orchestra. In the years that followed, Mariss Jansons regularly returned to the Rotterdam Philharmonic. We will cherish the dear concerts and memories.

The text below is only available in Dutch:
Een culturele uitwisseling tussen de zustersteden Rotterdam en Leningrad bracht Mariss Jansons in 1985 voor het eerst naar onze stad, samen met de Leningrader Filharmonie. Met dat orkest, waarvan hij toen de tweede dirigent was,  zou hij drie concerten in de Doelen geven, waaronder een gastoptreden in de Beethovencyclus van ons orkest. Jansons was toen 32 jaar en stond nog in de schaduw van de legendarische Jevgeni Mravinsky. ‘Dat deze tournee door de tweede dirigent wordt geleid,’ schreef de Volkskrant, ‘is mogelijk daarom voor sommigen een kleine teleurstelling.’ Maar zodra Jansons begon te dirigeren verdween ieder spoor van twijfel. Hij bracht het Rotterdamse publiek ‘tot laaiende geestdrift’, aldus de NRC: het vuur was aangestoken.

Twee jaar later, in april 1987, was Mariss Jansons terug in Rotterdam. Deze keer maakte hij zijn debuut bij het Rotterdams Philharmonisch, een optreden dat een diepe indruk achterliet bij het publiek, de pers en het orkest zelf. ‘Voor zijn leiding hadden de musici zoveel respect,’ schreef het Brabants Dagblad, ‘dat ze in het meeklappen en -trappelen gelijke tred hielden met het publiek. Bij de derde terugkeer van de dirigent na de afloop rezen ze zelfs na zijn aandringen niet aanstonds omhoog om hem zodoende eerst de hulde alleen te gunnen’ – een eerbetoon dat in die jaren nog een stuk zeldzamer was  dan nu.

De verstandhouding tussen orkest en dirigent was wederzijds: in de jaren die volgden keerde Mariss Jansons met grote regelmaat terug bij het Rotterdams Philharmonisch, te beginnen in 1991. ‘Jansons directie is spectaculair,’ schreef NRC over dat concert, ‘maar hij is geen exhibitionist. De basis van zijn magische klankproductie is puur vakmanschap en zuiver muziekbegrip [...] In het Rotterdamse orkest vond hij een willig apparaat dat het complexe [Concert voor orkest] subliem wist te realiseren in ritmische precisie en bovenal in verrassende klankdifferentie.’ In 1992 volgde een weergaloze Alpensymfonie van Strauss, in 1994 een magistrale Bruckner 4.

Toen Mariss Jansons in 1995 – tien jaar na zijn Rotterdamse debuut – opnieuw naar ons orkest kwam, kondigde de Volkskrant dat aan als een van de ‘grote attracties’ van het muziekseizoen. ‘De carrière van deze Letse dirigent heeft komeetachtige vormen aangenomen, maar dat weerhoudt hem er niet van te blijven optreden met orkesten die hem in een eerder stadium van zijn loopbaan al aan zich wisten te binden.’ Maar het zou Jansons laatste bezoek aan het Rotterdams Philharmonisch worden. Nog eenmaal schitterde de komeet bij ons orkest; wat ons daarna restte, waren de dierbare herinneringen, die we altijd zullen blijven koesteren.

Cookies
We make use of cookies. Cookies are small text files which are placed on your computer, tablet or telephone. In this way we ensure that our website works efficiently and that we can adapt our content to the interests of our visitors.
More about cookies