1979: Op naar het Verre Oosten

15 februari 1979

1979: Op naar het Verre Oosten

15 februari 1979Een beetje concertreis kent uitdagingen, daar weet het Rotterdams Philharmonisch alles van. Maar het orkest laat zich niet zomaar van de wijs brengen. Zelfs dronken Amerikaanse militairen die een vrachtwagen vol instrumenten rammen (Milaan, 1957), krijgen het orkest niet klein. Maar wat het Rotterdams Philharmonisch in 1979 overkomt is wel héél extreem.

In februari van dat jaar staat de eerste reis naar het Verre Oosten op het programma. Eerst naar Hong Kong voor tien (!) concerten, dan door naar Japan voor nog eens negen optredens. Het orkest heeft de trip al ver van tevoren tot in de puntjes voorbereid. Alleen al aan de heenreis zie je hoe goed alles is doordacht. Sopraan Felicity Lott, die in twee programma’s zal soleren, zal in Engeland het vliegtuig nemen, dat bij een tussenlanding op Schiphol het orkest oppikt, om vervolgens koers te zetten naar Oost-Azië.

Maar barre weersomstandigheden maken dat het orkest op de geplande dag van vertrek helemaal niet vliegt. Schiphol zit op slot. Het vliegtuig uit Engeland kan er geen tussenlanding maken en vliegt mét soliste, maar zonder orkest, rechtstreeks naar Hong Kong. Wat nu? De orkestleden blijven in Rotterdam, slapen daar die nacht in hotels en wachten af, terwijl de orkestleiding naarstig naar een oplossing zoekt.

Die oplossing wordt gevonden, en de volgende dag vertrekt het orkest per bus naar het vliegveld van Brussel. Daar begint een barre luchtreis, die het orkest met tussenlandingen in Muscat (Oman) en Delhi (India) uiteindelijk op de plaats van bestemming voert. Uitgeput en met grote vertraging komen de musici in Hong Kong aan. Het eerste concert, diezelfde dag, moet worden afgeblazen; om het toch te kunnen laten doorgaan, wordt het verplaatst naar de eerste rustdag.

Gelukkig gaat alles daarna helemaal goed: het publiek beloont de uitvoeringen – afwisselend onder leiding van scheidend chef-dirigent Edo de Waart en zijn opvolger David Zinman – met langdurige ovaties. Voor een opnieuw zeer enthousiast publiek geeft het orkest in Japan zijn laatste concerten met Edo de Waart als chef, met een emotionele afsluiting in Tokio. Na de allerlaatste Mahler 4 van de tournee gebaart De Waart de musici om op te staan en mee te delen in het applaus. Maar het orkest blijft veelbetekenend zitten en laat alle eer aan de dirigent – die tot tranen geroerd het podium verlaat.

Lees meer over: 

tournees