Een enge gnoom, pratende schedels met oplichtende oogkassen, een houten hut die op kippenpoten wegrent: Moesorgski’s Schilderijententoonstelling is een wonderkabinet waarin je met open mond kunt ronddwalen. Bizarre fantasieën en beeldschone vergezichten wisselen elkaar af. Poëtisch hoogtepunt is Het Oude Kasteel, vol heimwee naar een ver verleden: dezelfde nostalgie waarmee Tsjaikovski’s zijn heerlijke Rococo-variaties schreef.