Sjostakovitsj en Prokofjev

Herdenkingsconcert 2026

Binnenkort te beluisteren in de concertzaal

Onze concerten

Al onze concerten op een rij:

Rotterdams Philharmonisch Orkest

Om te blijven doen wat wij doen is steun nodig. Van iedereen die het orkest een warm hart toedraagt. Dat gaat zeker niet alleen om grote gebaren, ieder bedrag telt.

Om te blijven doen wat wij doen is steun nodig. Van iedereen die het orkest een warm hart toedraagt. Dat gaat zeker niet alleen om grote gebaren, ieder bedrag telt.

Dit orkest is van iedereen

Voor iedereen van 4 tot 104 jaar: het leukste uitje voor jong en oud!

Voor iedereen van 4 tot 104 jaar: het leukste uitje voor jong en oud!

Kindervoorstellingen

Lezen, luisteren en bekijken: laat u verwonderen door het Rotterdams Philharmonisch Orkest!

News & Wonder

Onze concertseries bieden een selectie uit het brede aanbod van seizoen 2026-2027, met een aantrekkelijke korting ten opzichte van de prijs voor losse kaarten.

Concertseries

In Tristan und Isolde verklankt Richard Wagner op ongekende wijze een overweldigend liefdesverlangen.

Tristan und Isolde

Leerlingen geven met een ensemble van het RPhO en het New Rotterdam Jazz Orchestra een verrassend concert.

Ieder Kind Een Instrument 

Yannick Nézet-Séguin: Siegfried

Trifonov speelt Brahms

Desplat dirigeert zijn filmmuziek

Beethoven met Martha Argerich

Yuja Wang speelt Brahms 1 en 2

Kopatchinskaja speelt Prokofjev

Yannick: Wagner en Schumann

Wagners intieme Siegfried Idyll, Mendelssohns liefdesbrief in klank en Schumanns bruisende symfonie – een concert vol tederheid en betovering.

over Jan Lisiecki

New York Times

Zijn spel – zuiver, lyrisch en intelligent – getuigt van een ongebruikelijke volwassenheid.

Meer informatie over het beëindigen van onze samenwerking met Valery Gergiev en het Gergiev Festival

Valery Gergiev

Via deze pagina kunnen Donateurs, Begunstigers en Vrienden met voorrang series bestellen voor concertseizoen 2026-2027.

Series 26-27 VIP-verkoop

Brahms’ requiem is geen dodenmis die de gestorvene vergezelt onderweg naar het hiernamaals, maar muziek die troost biedt aan de nabestaanden. Muziek voor de levenden dus, met een grote melodische rijkdom en emotionele intensiteit. Yannis Kyriakides noemt zijn recompositie ‘een droomlandschap met flarden van Brahms die op een wanordelijke manier opduiken en verdwijnen’.
In de voorstelling staat de muziek van Brahms voor het aardse leven; Kyriakides’ elektronische klankwereld is als een echo die toegang biedt tot een andere tijdsdimensie en parallelle werkelijkheid op het toneel – deze muziek maakt het gebruik van flashbacks en flashforwards mogelijk, die vergezeld gaan van een ander danstaal.

Het Requiem van Brahms

De muziek van Anima Obscura

Anima Obscura

Anima Obscura, is een samenwerking tussen Scapino, het RPhO en Laurens Vocaal.
Anima Obscura&nbsp;is een weelderig totaalkunstwerk waarin choreografie, videoperformance, animatie, hologrammen, kostuumontwerp en livemuziek samensmelten. De digitale technologieën dagen de expressieve mogelijkheden van de dans uit en creëren samen een vernieuwende, sensuele theaterervaring.
In de voorstelling klinkt Ein Deutsches Requiem&nbsp;van Johannes Brahms, versneden met Ein Schemen&nbsp;van Yannis Kyriakides - een hedendaagse ‘re-composition’ voor koor, harp en elektronica. De muziek wordt live uitgevoerd door het&nbsp;Rotterdam Philharmonisch Orkest, Laurens Symfonisch&nbsp;(koor), harpist Remy van Kesteren en solisten Aphrodite Patulidou (sopraan) en James Atkinson (bariton).
Anima Obscura is exclusief te zien in het nieuwe Luxor Theater als onderdeel van O. Festival for Opera. Music. Theatre. Kijk voor meer informatie op&nbsp;<a href="https://o-festival.nl/" target="_blank">o-festival.nl</a>.
In haar eerste productie voor Scapino als artistiek directeur onderzoekt Nanine Linning het verlangen naar onsterfelijkheid: van de occulte praktijken van alchemisten tot experimenten van biohackers.&nbsp;

Occulte praktijken in de zoektocht naar onsterfelijkheid.

over Anima Obscura

Die Glocke

Set in motion and accompanied by music and dance, a total work of art has emerged that evokes strong emotions which captivated the audience mercilessly.

Sjostakovitsj en Elgar

Santtu-Matias Rouvali

Ervaar de magie van een filmconcert. Elk seizoen spelen we een filmvertoning met live muziek door een groot orkest. Betoverende concerten waarin je de filmmuziek tot in je vezels voelt.

Filmconcert

Maak kennis met de mensen achter de magie.

Musici

Op zoek naar een origineel Rotterdams uitje met het hele gezin? Ga dan eens met je kinderen naar een van de kindervoorstellingen van het Rotterdams Philharmonisch Orkest in de prachtige zaal van De Doelen. 

Kindervoorstellingen voor het hele gezin in 2025

Sjostakovitsj’ Eerste, een verhaal van moeder en zoon.

over Nicolas Altstaedt

Hamburger Abendblatt

De cellist Nicolas Altstaedt is als artiest een klasse apart.

Als je zoveel muziek speelt, kan het je dan nog raken? 
Absoluut. Ik luister veel naar muziek. Zelfs als ik na werk naar huis ga, luister ik naar muziek. Maar andere muziek. Misschien niet klassiek, misschien niet wat ik de hele dag heb gespeeld. Maar er is niet zoveel stilte in mijn huis. Al is stilte soms ook goed.
Hoe oud was je toen je wist dat de fluit écht jouw instrument was? Wanneer wist je het zeker? 
Ik denk dat ik het gewoon op geen enkel moment zag stoppen. Het ging gewoon allemaal heel soepel en natuurlijk, en ik bleef gewoon spelen totdat het goed ging en dat is gebeurd. 
Welk ander instrument zou je willen kunnen spelen?&nbsp; 
Als ik geen fluitist was geweest, was ik graag zangeres geweest. Klassiek of niet-klassiek. Misschien jazz, misschien iets anders, misschien pop, folk – ik weet het niet. Maar dat doe ik als hobby, heel laagdrempelig, op mijn kamer met mijn gitaar. Het is een beetje een nevenproject. Ik heb dus niet het gevoel dat ik nu een ander instrument moet of wil leren.
Wat is jouw favoriete plek in Rotterdam?&nbsp; 
Ik heb veel favoriete plekken. Eentje die in me opkomt is Spullen voor in je huis. Het is een klein winkeltje in mijn straat waar je kunt brunchen, maar je kunt er ook tweedehands meubels en planten kopen. Ze hebben er heel veel planten en ik houd van planten. Dit is echt mijn go-to-plekje. Als ik daar naartoe ga, is dat een verwenmoment voor mezelf. Dit is mijn fijne plek.
Hoe zou je Rotterdam omschrijven aan iemand die de stad niet kent?&nbsp;&nbsp; 
Eigenlijk beschrijf ik Rotterdam best veel. Want als ik naar Frankrijk of naar andere landen ga voor andere projecten, vragen mensen me: hoe is Rotterdam? Ik antwoord heel vaak dat het een heel coole stad is om in te wonen. Het is echt chiller dan Parijs. Lekker op de fiets, alles is dichtbij. Mensen zijn wat minder gestrest. Wat ik ook vaak zeg, is dat het een leuke mix is van moderne architectuur samen met hele oude schattige straatjes zoals in Delfshaven. Die mix is een beetje onverwacht omdat het soms zo willekeurig is. Ik denk dat dat de charme van Rotterdam is.
Van welke niet-klassieke muziek houd je?&nbsp; 
Ik ben een grote Jacob Collier-fan, dus ik luister veel naar zijn muziek. Hij staat vrij dicht bij de klassieke muziekwereld, om eerlijk te zijn. Hij houdt zo van architectuur en harmonie. Maar afgezien daarvan ben ik ook een enorme Joni Mitchell-fan. Ik raak gewoon echt ontroerd door de teksten. Ik vind dat zij de Nobelprijs voor Literatuur verdiende. Ze gaven hem aan Bob Dylan, maar Joni had hem had moeten krijgen. Zeker weten.
Wat is écht kenmerkend voor het Rotterdams Philharmonisch Orkest? 
Samen een risico nemen. De juiste balans tussen perfectie in het spelen en iets nieuws durven uit te proberen.

Joséphine Olech

Eerste fluit

Kenmerkend voor het Rotterdams Philharmonisch orkest is samen een risico nemen. De juiste balans tussen perfectie in het spelen en iets nieuws durven uit te proberen.

Waarom het Rotterdam Philharmonisch Orkest? Ik heb een blauwe maandag in het Brabants Orkest gespeeld als plaatsvervangend eerste en tweede hobo. Dat vond ik heel leuk. Toch heb ik weer verder geauditeerd bij het Residentieorkest, een beter orkest, ook als tweede hobo. Mijn leraar Bart Snijman speelde hier in het Rotterdams. Na er lang over nagedacht te hebben, wist ik dat ik graag met hem wilde spelen. Zelfde manier van spelen en voor mijn gevoel een nog beter orkest. Ik ben er gewoon voor gegaan, en het lukte ook allemaal.
Hoe ziet je studeerruimte eruit? In Pijnacker waar ik 25 jaar heb gewoond, hadden we een zolder die eigenlijk vrijstaand was van de buren. Dat was heel fijn want we woonden gewoon in een rijtjeshuis. Sinds een jaar of vier woon ik in Rhoon en heb ik een studio in de tuin. En dat is heerlijk. Kan ik gewoon dag en nacht mijn gang gaan en doen en laten wat ik wil. Niemand die mij stoort. Perfect.
Wat doe je om je leven als beroepsmusicus fysiek en mentaal vol te houden? Sporten is voor mij wel echt een must. Veel buiten zijn, wandelen. Ik voel het ook altijd aan mijn lichaam: heb ik veel concerten of zware repetities gehad, dan moet ik me wel even afreageren. Lekker hardlopen. Padel doe ik ook, vind ik heerlijk. Ik heb het wel nodig om dat soort dingen te doen.
Is er iets wat je hebt moeten opgeven voor je leven in de muziek? Het sociale leven is soms moeilijk. Het is lastig om iets te organiseren omdat wij ook vaak ‘s avonds en in het weekend werken. Daarnaast is het een beroep waarbij je niet zomaar de deur achter je dicht doet. Altijd ben je in je hoofd bezig met de volgende week: ik heb morgenavond concert, ik moet zorgen dat ik fit ben. Het is wel een veeleisend vak, absoluut.

Ron Tijhuis

Althobo / hobo

In mijn studio in de tuin kan ik gewoon dag en nacht mijn gang gaan en doen en laten wat ik wil. Niemand die mij stoort. Perfect. 

Hoe is de hobo op je pad gekomen? 
Mijn muzikale vader – de man van wie ik noten leerde lezen als kleine jongen – was ook dirigent van de harmonie bij ons in het dorp. En hij was op zoek naar een hobo voor in zijn orkest. Ik kon blijkbaar goed zingen, ik had een goede intonatie. Maar hij zei: jij moet hobo doen. Ik heb nooit spijt gehad van zijn keuze voor mij om de hobo te spelen.&nbsp; 
Is er iets wat je hebt moeten opgeven voor je leven in de muziek? 
Ik heb niet veel moeten opgeven, vind ik. Ik heb het geluk gehad dat ik altijd al dingen kan doen die ik graag doe. En soms heb ik daar heel hard voor gewerkt, al besefte ik dat eigenlijk zelf niet. Mijn kinderen zullen geen van drie de muziek ingaan. Die denken dat het leven dat ik leid gekkenwerk is. Maar zo heb ik het nooit gevoeld. Alle dingen die ik deed, deed ik fluitend, zonder er te veel over na te denken. Dat is voor mij een zegen geweest.
Hoe krijg jij een muziekstuk in je vingers? 
Het is de dirigent die het stappenplan maakt. Als je een dirigent hebt die al vanaf de eerste noot begint te praten over wat hij wil, dan weet je: het wordt een lange week. Maar je hebt ook dirigenten die je gewoon laten spelen en met hun gebaren laten zien wat ze willen. Dan vliegt de tijd voorbij. Je hebt moeilijke en minder moeilijke werken. In de zaal, als luisteraar, denk je soms: wauw, dat is een lange symfonie. Maar als je zelf speelt, actief deelneemt, dan wordt moeilijke muziek eigenlijk makkelijker. Om eerlijk te zijn: daarom speel ik liever dan dat ik zelf naar concerten ga luisteren.
Heb je een ritueel voordat je het podium op gaat?&nbsp; 
Als ik een concert in Rotterdam heb, begint de dag met een generale repetitie. Daarna ga ik lesgeven in Den Haag. Als ik terugkom met de trein heb ik nog een uurtje. Dan neem ik eerst een warme douche, om alle verkeerde noten – van mijn studenten en van mijzelf van die ochtend – weg te spoelen. Dan doe ik lekker een nieuw hemdje aan, ga ik iets eten en dan ben ik klaar voor de strijd.
Wat is jouw favoriete plek in Rotterdam? 
Zoals veel mensen die in Rotterdam werken maar niet wonen, vertrek ik weer na een repetitie of een concert. Maar ik heb een paar jaar geleden eens zelf met collega's een concert in elkaar mogen steken. Dat was op een zondag en ik had heel mijn gezin meegenomen. Toen zijn we twee dagen in Rotterdam gebleven. Het was heerlijk om gewoon eens een stedentrip te maken in mijn werkstad. De Kop van Zuid, de Fenixloods, Hotel New York: ik vond het geweldig. Ik ben verliefd geworden op Rotterdam.

Karel Schoofs

Eerste hobo

Ik heb het geluk gehad dat ik altijd al dingen kan doen die ik graag doe. En soms heb ik daar heel hard voor gewerkt, al besefte ik dat eigenlijk zelf niet.

Informatie over kaarten bestellen en kortingen

Bestelinformatie

Het Celloconcert van Dvorák

Truls Mørk

Sjostakovitsj en Messiaen: een vredesvisioen voorbij het einde der tijden.

Shostakovich and Elgar

Programme Notes

'Magic’ (de Volkskrant), ‘mythical’ (Trouw), ‘a triumph’ (NRC): the concert version of the opera cycle Der Ring des Nibelungen with conductor Yannick Nézet-Séguin can only be described in superlatives. The next stage: Siegfried.

on Die Walküre

Trouw

What stood out most during the five hours of this glorious evening—aside from the world-class singers—was undoubtedly the electrifying chemistry between the orchestra musicians and their honorary conductor, Yannick.

Explore the creators of wonder

Maak kennis met de mensen achter de magie

Kies een vaste serie of stel je eigen Flex-serie samen en profiteer van seriekorting. Bestel nu en verzeker je van de beste plaatsen, vóór de losse kaartverkoop start op dinsdag 28 april.

Zeker zijn van je favoriete concerten?

Concerttoelichting

Concertpodcast

Saraste dirigeert Sjostakovitsj

Een achtbaan aan emoties in Nielsens adembenemende Klarinetconcert en de aangrijpende Achtste van Sjostakovitsj.

Helsingin Sanomat

Een niet te overtreffen uitvoering van Sjostakovitsj’ symfonie.

Proms: The Four Seasons

Eeuwenoud en toch altijd nieuw: Vivaldi's seizoenen in geuren en kleuren.

over De vier jaargetijden

NPO Klassiek

Een tijdloos verhaal over de natuur, vol schoonheid, kracht en humor.

<h2>Muziek voorbij de film &nbsp;</h2>
 Dit najaar treedt Tarmo Peltokoski, jong (uit 2000!) en getalenteerd als hij is, aan als onze vaste gastdirigent. Hij doet dat met twee concertprogramma’s waarin filmmuziek een grote rol speelt. Zoals een suite voor Vertigo en muziek van Williams uit Star Wars. Zijn fascinatie voor film biedt stof voor vurige ontboezemingen.
'Ik heb altijd maar één doel voor ogen gehad’, zegt Tarmo Peltokoski. ‘Musicus worden. Maar anders? Anders zou ik films willen maken.’ Een roeping en een bijna-roeping. Ze omarmen elkaar in het programma dat de jonge Fin in petto heeft voor zijn eerste optreden (15 september) in zijn nieuwe rol van vaste gastdirigent van het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Dat behelst muziek uit Star Wars van John Williams en uit Vertigo van Bernard Herrmann, Alfred Hitchcocks lijfcomponist. Plus concertmuziek van Erich Wolfgang Korngold, een van de grondleggers van de orkestrale filmmuziektraditie van Hollywood. Thema’s uit zijn soundtracks verstopte hij als paaseieren in een magistraal Vioolconcert. In een volgend programma met Herrmann en Korngold (17 september) mag ook Richard Wagner niet ontbreken, de beste filmcomponist die Hollywood nooit heeft gehad. Hoewel – dáár maakt Tarmo Peltokoski graag een kanttekening bij: ‘Als Wagner een halve eeuw later had geleefd, dan zou hij niet alleen gecomponeerd hebben voor film. Hij zou ook de scenario’s hebben geschreven en zeer zeker de zaak hebben geregisseerd.’
Kwam voor Wagner de film te laat, bij de Wagnerbewonderaar John Williams is dat een ander verhaal. Williams, componist van soundtracks bij Jaws, Indiana Jones, Superman, JFK en nog zo’n veertig andere grote klassiekers, schiep tussen 1977 en 2019 orkestmuziek bij alle negen films die tezamen het Star Wars-epos vormen. Achttien uur soundtrack maar liefst, een Melkweg in muziek die de kaders van een concertprogramma ver overstijgt. Maar ook uit een ‘Star Wars-suite’ van minder dan een uur treden Darth Vader, Luke Skywalker, prinses Leia en het mannetje Yoda (de wijze met die puntige oren) onmiddellijk naar voren, met dreiging, actie, tederheid en de snelheid van het licht. ‘Wie muziek uit Star Wars hoort, zal aan niets anders kunnen denken’, zegt Peltokoski. ‘Zou er iemand bestaan die Star Wars niet gezien heeft?’
Peltokoski is sinds zijn elfde in de ban van Wagners Der Ring des Nibelungen en verkende al op z’n vijftiende (welgeteld acht jaar geleden) ook andere mogelijkheden van de combinatie muziek, verhaal en beeld. ‘Ik begon arrangementen te maken voor piano-zeshandig. Van James Bond, van The Godfather. Van alles en nog wat. Ik speelde het met vriendjes. Met z’n drieën aan één piano. Schindler’s List, The Good, the Bad and the Ugly.’
Waren dat ook jouw favoriete films? ‘Hmm… De grootste filmmakers vond ik Andrei Tarkovski en Ingmar Bergman. Nog steeds, eigenlijk.’
Voor iemand van vijftien lijkt Star Wars meer voor de hand te liggen. ‘Dat kwam eerst! Voor elfjarigen is Star Wars een religie. Ik had lichtsabels. Geweldig speelgoed!’
Lag hier een parallel met Wagner? ‘Natuurlijk. Het magische zwaard!’
A long time ago, in a galaxy far away… ‘Ik weet niet of George Lucas, de bedenker van Star Wars, vertrouwd was met Der Ring des Nibelungen, maar je herkent Wagner voortdurend.’
Mensen ontmoeten aliens; er heerst een mystieke kracht, ‘the Force’; vliegende creaturen tarten de wetten der natuur... ‘Inderdaad!’
Slaven zwoegen… ‘De dwergen van Wagners Alberich! Hoe dan ook, Wagner of geen Wagner, als iemand bij Star Wars verstand had van Wagner, dan was het de maker van de muziek, John Williams.’
Wat voegt muziek toe aan een film? ‘Het voegt zijn ding al toe voordat je erover nadenkt. Neem The&nbsp;Lord of the Rings – naar het boek van Tolkien. Ik heb meer met het boek dan met de film. Maar ik waardeer Howard Shore’s filmpartituur. Zonder die muziek zou de film geen effect hebben.’
Wat is het geheim van goede filmmuziek? ‘Tja, er is geweldige filmmuziek gemaakt, en nog veel meer slechte filmmuziek. Maar wat is slecht en wat is goed? The Godfather, muziek van Nino Rota: geweldig. Ennio Morricone: fantastisch. Je hebt ook een Hans Zimmer (Gladiator, Pirates of the Caribbean), die we eerder een soort geluidengenie kunnen noemen. Hij heeft klanken bedacht, vreemde geluiden soms, die absoluut briljant zijn. Je hoort ze nu terug in zowat elke Hollywoodtrailer.’
De cineast Stanley Kubrick koos graag sterke concertmuziek die al bestond, en dat werd dan filmmuziek. ‘En dan Tarkovski, die deed het soms helemaal zónder. In The&nbsp;Mirror uit 1975, waarschijnlijk zijn grootste meesterwerk, zit haast geen geluid. Alleen maar de wind die blaast. En dan wat orgelmuziek... Bach. Zo vreemd, zo prachtig.’
Dient goede filmmuziek het beeld? Of is het andersom, en is het pas goed als de muziek ook op zichzelf kan staan? ‘Het werk van Bernard Herrmann kan absoluut op zichzelf staan. Zijn muziek bij Vertigo is 65 jaar oud en het is nog steeds een van de beste scores aller tijden. Alleen al die intrigerende ‘Prelude’. En de nachtmerrie-muziek. De ‘Scène d’amour’ kunnen we betitelen als Bernard Herrmanns Tristan.’
In de film zie je een gewone dorpskerk, een baai, een hotelkamer. En dan is er de muziek die je steeds optilt naar een andere wereld – waar je ook weer uit kan tuimelen. ‘In de muziek van Herrmann zitten veel Wagneriaanse echo’s. Nog los van de associaties met zoiets Wagneriaans als ‘verboden liefde’. Vertigo is een van mijn favoriete films. Ik zou er elke dag naar kunnen kijken.’
Herrmann zei: voor filmmuziek bestaan geen regels. De enige regel, is dat er geen regels bestaan.&nbsp; ‘Wheek wheek wheek!’ (Peltokoski imiteert luid gekras in de hoogste vioolregisters.) ‘Zijn muziek voor Hitchcocks Psycho is ongelooflijk. En er zitten uitsluitend strijkers in. Dat is componeren! Alles mag! Ik had graag Psycho op dit programma in Rotterdam willen hebben, maar uiteindelijk vond ik toch dat het Vertigo moest worden. En dan te bedenken dat Citizen Kane van Orson Welles de eerste film was waar Herrmann voor componeerde. Niets minder dan dat. Wat een carrière. En de laatste was Taxi Driver van Scorsese. Toen die hem vroeg, zonder eerst veel details te vertellen, had Herrmann zijn antwoord al klaar. I don’t write music for car movies, haha.
Lenen of stelen? Erich Wolfgang Korngold, ooit beschouwd als dé belofte van de Duitse operakunst, oogstte al jong fenomenale successen, vooral met zijn opera Die tote Stadt (1920). Ontluisterd door nazi-critici in de vroege jaren dertig, week hij uit naar de VS, waar hem een nieuwe carrière wachtte bij Warner Brothers in Hollywood. Hij zwoer pas weer ‘klassiek’ te componeren als Hitler het veld had geruimd. Toen dat moment gekomen was, vierde hij het met een betoverend georkestreerd Vioolconcert in D waarin allerlei echo’s opduiken uit Korngolds Warner Brothersfilmmuziek.
De soloviool zet in met een schitterende melodie die eerder een nogal drakerig filmmelodrama met Kay Francis en Errol Flynn opluisterde: Another Dawn. Korngolds vioolconcert wordt er niet goedkoop van, integendeel. ‘Die muziek is ongelooflijk! Na de première met Jascha Heifetz was er behalve applaus ook enige verwondering, ‘het klonk soms naar filmmuziek’, haha. Het wás filmmuziek, maar dat wisten ze niet meer.’
Intussen zien ook wij Another Dawn haast niet meer. Noch de film Juarez, of de film Anthony Adverse, waar Korngold ook naar teruggreep voor zijn vioolconcert. Allemaal zo goed als vergeten. ‘Ik ben ook niet van plan ernaar op zoek te gaan. Ze vormen niet de sleutel tot dit vioolconcert, denk ik. Wat me wel frappeert, is de fantastische climax aan het eind van het vioolconcert. Die klinkt naar Back to the Future, een film die jaren na Korngolds dood is gemaakt.’
Volgens kenners zit in het slotdeel van Korngolds vioolconcert muziek uit de film The Prince and the Pauper, uit 1937. ‘Betekenisvoller vind ik de verwantschap met Richard Strauss en zijn opera’s, vooral Die Frau ohne Schatten.’ Maar als Korngold pikte, dan pikte hij van zichzelf.
Klinkt John Williams’ openingsfanfare voor Star Wars niet een beetje naar Gustav Holst, naar dat geweldig voortdenderende ‘Mars’ uit The Planets? ‘In Star Wars zit ook het een en ander uit Le sacre du printemps van Stravinsky. Ik hoor ook Mahler. De grote ‘love scene’ van Leia, dat is Tsjaikovski. Stravinsky heeft iets belangrijks gezegd: Mindere kunstenaars lenen. Grote kunstenaars stelen.’
Dank voor dit gesprek. May the Force be with you. ‘Graag, haha!’

Muziek voorbij de film

Interview met Tarmo Peltokoski

Proms: Cinematic Soundtracks

De kracht van een film zit vaak in de muziek, die de beelden een betoverende diepte geeft.

Medewerker Educatie

Helma Wagemakers

Ik ben fan van Star Wars, lijkt me fantastisch om die muziek door het orkest te horen spelen.

Hoe krijg jij een muziekstuk in je vingers? 
Je begint gewoon met studeren door te luisteren. Vervolgens is het een kwestie van er tijd in stoppen om het, afhankelijk van de grootte van een stuk, helemaal onder de knie te krijgen. Als ik een stuk na een paar jaar weer doe, ontdek ik weer nieuwe dingen. Het is dus een doorlopend proces. Zeker met grote stukken heb je ervaring nodig voordat je het gevoel krijgt: nu heb ik het in mijn vingers.
Als je zoveel muziek speelt, kan het je dan nog raken? 
Ja, absoluut. Dat kan elk moment gebeuren. Soms dan verwacht je het ook niet. De muziek spreekt altijd voor zich, is zo’n levend iets. En dat kan me zeker nog raken. 
Wie of wat inspireert jou? 
In de sport, zijn het natuurlijk ook wel de grote voetballers wat mij betreft. Zoals Messi, Bergkamp, Van Basten en Johan Cruyff natuurlijk, van oudsher. Dat zijn in mijn sportleven de inspirerende figuren en verder kan inspiratie eigenlijk overal toeslaan. Op elk moment. Dat kan zelfs een mooie bloem zijn die je tegenkomt. In dat opzichte laat ik me ook graag inspireren. 
Wat maakt een concert tot een topconcert?&nbsp; 
Dan moet er een gevoel zijn van inspiratie en een totaalbelevenis. Waarbij iedereen in de zaal voelt dat we deel uitmaken van één grote belevenis. Dat heeft ook te maken met de muziek die dan spreekt zoals ze bedoeld is.
Hoe voel je de band met het publiek tijdens het concert? 
Ja, die onzichtbare banden zijn voortdurend aanwezig. Binnen het orkest en inderdaad ook met het publiek. Als al die onzichtbare banden tot volle bloei komen, dan is er een extra energie beschikbaar. Iedereen maakt daar dan deel van uit. Dat is een topervaring.

Laurens van Vliet

Plaatsvervangend aanvoerder tweede viool

Inspiratie kan overal toeslaan. Op elk moment. Dat kan zelfs een mooie bloem zijn die je tegenkomt. In dat opzichte laat ik me ook graag inspireren.

Shostakovich and Prokofiev

Memorial concert 2026

Soon in the concert hall

Our concerts

Discover our concerts:

Rotterdam Philharmonic Orchestra

Support is needed to continue doing what we do. From everyone who has a warm heart for the orchestra. This is certainly not just about big gestures, every amount counts.

Support is needed to continue doing what we do. From everyone who has a warm heart for the orchestra. This is certainly not just about big gestures, every amount counts.

This orchestra belongs to everyone

For everyone from 4 to 104 years old: the best activity for young and old!

For everyone from 4 to 104 years old: the best activity for young and old!

Family shows

Read, listen and watch: be amazed by the Rotterdam Philharmonic Orchestra!

Our concert series offer you a selection from the wide variety of offerings in the 2026-2027 season, with an attractive discount in comparison with the price of single tickets. Series can be ordered from 28 March.

Concert series

Kopatchinskaja speelt Sjostakovitsj

Patricia Kopatchinskaja ontketent Sjostakovitsj’ Eerste vioolconcert: explosief, compromisloos en tot op het bot.

over Patricia Kopatchinskaja

Los Angeles Times

Patricia Kopatchinskaja wordt vaak de wildebras van de viool genoemd, wat waar is, maar ook wat denigrerend, want haar creativiteit gaat gepaard met een verbluffend meesterschap.

Japan tour 2025

Two years after our Asia tour, the orchestra returns to Japan for a program with top soloists violinist Sayaka Shoji and pianist Bruce Liu.

Looking for a unique Rotterdam outing with the whole family? Take your children to one of the Rotterdam Philharmonic Orchestra’s children’s performances in the beautiful concert hall of De Doelen.

Het Requiem van Fauré

Een zoektocht naar verlossing in een verstild slot van hemelse schoonheid.

Babar in de dierentuin (4+)

Ga mee op avontuur in dierentuin de Doelen met het olifantje Babar!

Bezoeker

De kinderen hebben ademloos toegekeken en ontzettend genoten.

‘Toverkracht’ (de Volkskrant), ‘mythisch’ (Trouw), ‘een triomf’ (NRC): de concertante operacyclus Der Ring des Nibelungen met dirigent Yannick Nézet-Séguin keert terug met Siegfried.

over Die Walküre

Wat het meeste opviel tijdens de vijf uren van deze glorieuze avond - even los van de zangers uit de buitencategorie - was toch wel de spetterende chemie tussen de orkestmusici en hun eredirigent Yannick.

Giedrė Šlekytė

Zeker zijn van je favoriete concerten?

Je tickets verlopen bijna