Jong geleerd
‘Mijn halve familie is met muziek bezig. Mijn vader speelt klarinet, twee tantes saxofoon en slagwerk en dan heb ik nog een paar ooms die trompet, hoorn en hobo spelen. Allemaal begonnen bij een harmonieorkest. Typisch Spaans, maar ook een traditie binnen onze familie. Mijn ouders hebben me met zachte dwang naar muziekles gestuurd, als deel van de opvoeding. Pas toen ik een instrument mocht bespelen, en ik dat ook goed bleek te kunnen, vond ik het leuk. ’

Keuze voor het instrument
‘Mijn vader wilde graag dat ik fagot zou spelen, dat vond hij zo’n mooi instrument. Maar die was toen niet voorhanden in de harmonie. Wel een trompet, dat kwam goed uit want mijn oom was professioneel trompettist: kon hij me mooi les geven. Zo is het gegaan. Ik was negen. Heb ik nooit spijt van gehad. En een jaar later was er wel een fagot beschikbaar en ging mijn zusje die spelen. Zo kwam het instrument toch in ons huis: iedereen gelukkig. ’

Passie voor de trompet
‘Ik hou van de veelzijdige kant van de trompet. Je kunt er in alle stijlen mee spelen: bachata, salsa, jazz, blues en natuurlijk klassiek. Dat luisterde ik al sinds ik kind was en die stijl vind ik het meest interessant. Ik hou ook van de sonoriteit van het koper en vooral hoe ze daar in dit orkest mee omgaan: heel luid en brassy of heel zacht en delicaat spelen als de componist en de dirigent daarom vraagt. De spanning – als je een foutje maakt, hoort iedereen dat – vind ik steeds een uitdaging: ik ben dol op die bravura van trompetspelers. ’

Het Rotterdams Orkest
‘In Spanje staat het orkest hoog aangeschreven; het is vooral bekend van de concerten met Gergiev. Die albums heb ik vaak beluisterd: fantastisch! Ik kende het orkest ook via Alex Elia, nu mijn collega. Ik organiseerde een trompetfestival in Valencia, en Alex kwam daar het tweede jaar als gastdocent. Er was een vacature, zei hij. Misschien leuk om te proberen? Een prachtige kans voor mij: spelen in het buitenland bij een orkest met geweldige dirigenten, twee of drie tournees per jaar en een repertoire waar ik altijd van droomde.‘ 

De auditie
‘Zenuwen zullen er altijd zijn, het gaat erom dat je de situatie kunt beheersen. Er kan van alles gebeuren. Ik kwam vanuit Londen en werd op de dag van de auditie wakker met opgezwollen lippen vanwege het verschil in vochtigheid. Dan moet je iets regelen: ibuprofen nemen, op een andere manier opwarmen, maar vooral vertrouwen hebben. Je staat daar in je eentje voor de jury, zij kunnen elke fout luid en duidelijk horen, maar je hebt maar één kogel bij de auditie, zeggen we dan: grijp die kans en ga ervoor. ’

Sfeer van het orkest
‘In artistieke beroepen kun je al snel mensen met grote ego’s tegenkomen, maar dat is hier niet zo. De sfeer is prettig en het is makkelijk om aansluiting te vinden. Iedereen is open en vriendelijk tegen mij, ondanks dat ik geen Nederlands spreek, waar ik me een beetje ongemakkelijk bij voel. Dat ze van Nederlands naar Engels moeten omschakelen omdat ik eraan kom. Maar niemand doet daar moeilijk over! ’

Spanje-Nederland
‘Mijn familie en mijn vrienden mis ik het allermeest, het eten en het weer ook maar dat vind ik minder belangrijk – al helpt het wel je gelukkiger te voelen. Vooral in de winter: het is donker als je naar de Doelen gaat en als je om half zes weggaat opnieuw. Drie maanden lang geen zonlicht! Ook moest ik wennen aan de eetcultuur, daar zit bij ons een heel ritueel omheen. Hier denk ik: ik zie wel wat en wanneer ik ga eten, voor mijn moeder is dat onbestaanbaar! We lunchen om twee en dineren om negen uur, daar wijken we niet vanaf. ’

Buiten de muziekbubbel
‘Wandelen met koptelefoon op, maar vooral padel. Dat is hier een vrij nieuwe sport, ik speel het al negen jaar – de beste spelers komen uit Spanje of Argentinië. Het is voor mij lastig om mensen te vinden met wie ik kan spelen, mijn niveau is wat hoger dan beginners zeg maar. Padel is voor mij belangrijk, zowel fysiek als psychisch. Na vier of vijf uur zitten met je trompet voel je dat wel in je rug. En: als musicus ben je nooit klaar met je werk, je denkt, moet ik repeteren, moet ik rusten, moet ik mijn lippen sparen. Bij padel denk ik nergens anders aan dan aan het spel. En koken, vooral voor anderen, helpt ook om mijn hoofd stressvrij te maken. ’’

Favoriete componist
‘De laatste tijd ben ik geobsedeerd door Sjostakovitsj. Dat komt doordat ik een boek over hem las. Je herkent dingen uit zijn leven in zijn muziek. Je voelt het verdriet, de angst, wij zeggen angustia, maar ook hoop en verlichting, bijvoorbeeld aan het eind van de Vijfde symfonie. Als je dan weet dat hij het componeerde toen hij vader werd, spreekt dat nog meer tot de verbeelding. Ik kijk dus erg uit naar de drie symfonieën van Sjostakovitsj die we komend seizoen gaan doen.’

Naam: Adrián Martínez
Instrument: trompet
Geboren: 1993, Valencia
Opleiding: Conservatorio Profesional de Música de Valencia, Conservatori Superior de Música Salvador Seguí de Castellón (bachelor 2016), beurs Académie de la Musique Française, Music Academy of the West in Californië.
Loopbaan: bijna vijf jaar eerste trompet bij Orquestra Gulbenkian in Lissabon, werkte bij verschillende orkesten zoals Koninklijk Concertgebouworkest, Radio France, Orquesta Nacional de España en Radio Filharmonisch
Bij het Rotterdams Philharmonisch: sinds april 2024
Privé: woont in Rotterdam