Hoe kom je aan zóveel platen?
‘We krijgen er nog steeds regelmatig een paar van onze ouders. Die hoeven ze dan niet meer. Ze weten dat wij er wel blij mee zijn. Vorige week nog kregen we een oude elpeekoffer vol. De meeste platen die erin zitten ken ik niet, dus die gaan we eens beluisteren – als het daarvan komt. Maar The Sound of Music zat er bijvoorbeeld ook in. De film heb ik vroeger wel duizend keer gezien. Maar die muziek is natuurlijk een leidraad. Geweldig. Mijn ouders zijn allebei muzikant, dus bij ons thuis was er altijd veel muziek.’

Wat was de eerste muziek waar je zelf naar ging luisteren?
‘Op mijn dertiende kreeg ik een cd-speler. Toen ben ik mijn eigen cd’s gaan kopen. Ik vond Nobody’s Wife van Anouk heel gaaf: de tekst, de muziek, alles. Daar danste ik ook veel op, vaak alleen op mijn kamer. Ik durfde op schoolfeesten nooit te dansen, dus dat deed ik dan thuis, tot hilariteit van mijn grote zus. In die periode ben ik steeds meer naar de alternatieve popmuziek toe gerold met als een van de hoogtepunten K’sChoice. Die cd’s heb ik allemaal.’

Wat grijpt jou dan het meest?
‘Ik word snel gegrepen door zangers of geluiden waar ik me eerst een beetje ongemakkelijk bij voel. Ik ben ook megafan van Jeff Buckley. Daar heb ik ook alles van. Bij zijn muziek vraag je je eerst af: is dit nou mooi of juist heel irritant? Op een gegeven moment kreeg het me te pakken en toen draaide ik het grijs. Mijn puberteit was best ingewikkeld en ik heb jong een goede vriend verloren. In die tijd luisterde ik heel veel naar Jeff Buckley. Dat maakt wel dat ik het nu soms moeilijk vind om ernaar te luisteren. Toch biedt het me nog steeds troost en geeft het me ook dat warme gevoel van melancholie.’

Welke rol speelt klassieke muziek in je verzameling?
‘Ik ben dol op barok en op Stravinsky, maar ik ben niet de gemiddelde klassieke luisteraar hoor. Ik zal niet snel een klassieke plaat opzetten. Muziek moet je voelen en ervaren. Daarom vind ik ook dat iedereen gewoon naar de concertzaal moet komen, daar voel je de muziek veel meer dan thuis. Ik weet nog dat ik op het conservatorium compleet gegrepen werd dooreen mede-student en vriendin die het Vijfde vioolconcert van Mozart begon te spelen. Door hoe zij dat speelde raakte ik compleet flabbergasted en daardoor kon ik pas echt goed begrijpen waarom ze Mozart zo goed vinden.’

Wat zijn je laatste ontdekkingen?
‘Ik heb een liefde voor cross-over. Bandjes die niet klassiek zijn maar wel de klassieke stukken spelen. De Punch Brothers bijvoorbeeld. Ik zat een paar jaar in een bandje met jazz- en klassieke muzikanten. We wilden een stuk van Bach bewerken en toen kwam iemand met deze Brothers aan. Bij hen swingt Bach echt de pan uit.’

Wat spreekt je zo aan in moderne muziek?
‘De nieuwe geluiden en dat je soms niet weet waar je naar luistert, dat verrassende. Het is vervelend om in te studeren. Tegelijkertijd is het ook heel fijn dat je het echt moet voelen om het te kunnen spelen. Het heeft iets wilds. Voor mijn eindexamen aan het conservatorium had ik een heel programma gemaakt met moderne muziek en een bewerking van pop-muziek. Mijn leraar werd heel erg boos. Ik moest gewoon een vioolconcert van Mozart spelen. Toen was ik verontwaardigd dat we niet gestimuleerd werden om onze eigen muziek te maken. Nu snap ik dat wel. Ik heb daardoor goed technisch leren spelen en het ambacht echt geleerd. Inmiddels ben ik mijn eigen geluid weer verder aan het ontdekken. Ik zou graag m’n eigen muziek willen schrijven, om te kijken wat daar uitkomt, als daar de ruimte voor is.’

Eerste liefde
Enya - The Memory of Trees
‘Hier heb ik zo ontzettend veel naar geluisterd vroeger. Deze cd kocht ik van mijn eigen geld op de cd-afdeling van de V&D. Ik vond het ongelofelijk mooie muziek. Een paar jaar geleden ontdekten mijn vriend en ik heel toevallig dat dit ook voor hem de eerste cd was die hij ooit kocht. Ik vind het nog steeds leuk, maar het is natuurlijk ook ontzettend zoet en soft.’

Eigen trots
Coal Harbour - Feedforward
‘Ik heb me aangesloten bij het Batavierhuis in Rotterdam, omdat ik daar een makers plek vond waar ik dingen uit kan proberen. Daar leer ik ook weer andere muzikanten kennen. Met hen heb ik bijvoorbeeld deze plaat gemaakt. Deze jazzmuzikanten zijn zo waanzinnig goed. De composities van front-man Robert Koemans zijn heel vernieuwend. Wat hij maakt is een mooi voorbeeld van hoe de combinatie van jazz en klassiek geweldige nieuwe muziek kan opleveren.’

Valse schoonheid
Bob Dylan - The TimesThey Are A-Changin’
‘Bob Dylan draai ik nog steeds veel. Ik ben best een kritische luisteraar, maar als iets me echt raakt of verrast, dan ben ik heel snel vergevingsgezind. Echtheid vind ik heel fijn. Bob Dylan zingt natuurlijk kneitervals, maar het is wel heel mooi. Deze plaat hadden mijn ouders. Ik herinner me nog dat ik als kind niet kon slapen en dat mijn moeder toen met mij ging dansen, op dit nummer.’
 

Tekst: Sanne Tegelaar

Dit artikel verscheen eerder in Intrada, februari - april 2023 nr. 3.